Dlaczego Jigsaw chce zagrać w grę?

John Kramer, zabójca Jigsawa, nie „chce” grać w grę w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jego motywacja jest znacznie bardziej złożona i wynika z wypaczonego poczucia moralności i chęci „pomagania” ludziom. Oto zestawienie motywacji Jigsawa:

* Karanie i „rehabilitowanie” „bezwartościowych”: Jigsaw wierzy, że społeczeństwo jest pełne ludzi, którzy stracili szacunek do życia. Postrzega swoje „gry” jako sposób na zmuszenie tych osób do skonfrontowania się ze swoimi wadami, dokonania trudnych wyborów i ostatecznie docenienia wartości życia. Ma na celu „rehabilitację” ich poprzez cierpienie.

* Testowanie siły i siły woli: Jigsaw wierzy, że prawdziwa siła nie leży w sprawności fizycznej, ale w męstwie psychicznym. Projektuje swoje pułapki tak, aby testować granice ofiar, mając nadzieję, że doprowadzą je do punktu krytycznego i ujawnią ich wewnętrzną siłę lub słabość.

* Danie ofiarom „wyboru”: Choć pułapki Jigsawa są wyszukane i często zabójcze, twierdzi on, że jego ofiary zawsze mają wybór. Mogą walczyć o przetrwanie, rozwiązać zagadkę lub po prostu się poddać. W jego mniemaniu ten „wybór” usprawiedliwia jego działania.

* Pokręcone poczucie sprawiedliwości: Jigsaw często atakuje osoby, które według niego postąpiły źle, albo przez swoje działania, albo przez swoje wybory. Wierzy, że jego mecze są formą sprawiedliwości za błędy z przeszłości.

* Dziedzictwo strachu: Jigsaw ma także na celu wzbudzenie strachu i zmian na świecie, nawet po własnej śmierci. Wykorzystuje swoich zwolenników do kontynuowania swojej pracy, zapewniając, że jego pokręcona filozofia przetrwa.

Warto pamiętać: Motywacje Jigsawa są głęboko błędne i pokrętne. Nie jest bohaterem ani zbawicielem. Jest seryjnym mordercą, który manipuluje i torturuje ludzi, aby osiągnąć swoje wypaczone cele.